BPH – co to jest?

BPH – co to jest?

Prostata

Doktorze często słyszę ten skrót, co on oznacza?

BPH to skrót od angielskich słów oznaczający łagodny rozrost stercza (prostaty) po polsku w skrócie łrs. Jest to łagodna choroba związana ze stopniowym powiększaniem się gruczołu krokowego, co skutkuje zaburzeniami w oddawaniu moczu. Przypadłość ta ma związek ze starzeniem się organizmu mężczyzny.

Powiększenie objętości prostaty jest związane ze wzrostem liczby komórek gruczołowych oraz włókien mięśniowych w jej obrębie. Są to komórki nie mające charakteru nowotworu złośliwego.

Masa prawidłowego stercza wynosi około 20 gramów. Wielkością prawidłowy stercz przypomina kasztana jadalnego o przybliżonych wymiarach 4 cm długości, 3 cm grubości, 2 cm szerokości, co daje pojemność ok. 25 ml. Schorzenie rozwija się powoli, cechując się stopniowym powiększeniem gruczołu krokowego i nasileniem cech przeszkody podpęcherzowej. Po prostu powiększający się stercz uciska na cewkę moczową, co powoduje zwężenie jej światła.

Jakie jeszcze inne czynniki oprócz wieku wpływają na wystąpienie łrs?

Mogą nimi być: zaburzenia hormonalne – uważa się, że za łagodnym rozrostem stercza stoi zwiększone wytwarzanie aktywnego hormonu męskiego – dihydrotestosteronu. Hormon ten powstaje między innymi w tkance tłuszczowej wokół brzucha pod wpływem enzymu aromatazy więc wskazane jest by zadbać o prawidłowy obwód w pasie.
Istnieją przesłanki, że nadmierna aktywność seksualna jak również jej brak mogą wpływać na rozwój łrs. Ponadto nieprawidłowa dieta złożona z dużej ilości czerwonego mięsa przy małej ilości warzyw wpływa na BPH jak również podwyższony poziom cholesterolu i cukrzyca.

Jakie objawy daje łagodny rozrost stercza?

Rozrost tkanki w obrębie stercza powoduje występowanie przeszkody podpęcherzowej. Podobną sytuację mamy, gdy budujemy tamę na rzece. Blokując wodę zwiększamy jej ciśnienie. W naszym przypadku ciśnienie rośnie w pęcherzu moczowym. Objawy dzielimy na podrażnieniowe oraz przeszkodowe. Właśnie te pierwsze są związane z wpływem zwiększonego ciśnienia na mięśniówkę pęcherza moczowego. Są to: częstomocz, parcia naglące, konieczność oddawania moczu w nocy. Do drugiej grupy należą objawy wynikające ze zwężenia światła cewki i są to: trudności z rozpoczęciem oddawania moczu, osłabienie strumienia moczu, wydłużenie mikcji.
Do oceny nasilenia objawów służy międzynarodowy kwestionariusz IPSS.

Jakie badania należy wykonać by rozpoznać łagodny rozrost stercza?

Wywiad lekarski kwestionariuszem IPSS – Wykonaj go tutaj
Badania laboratoryjne – PSA, badania moczu, mocznik, kreatynina.
Uroflowmetria, czyli badanie przepływu cewkowego – Zobacz artykuł BPH i uroflowmetria
Badania obrazowe – usg oraz/lub TRUS, czyli usg stercza sondą przezodbytniczą.

Kiedy rozpoznajemy łagodny rozrost stercza?

gdy wynik kwestionariusza IPSS wynosi ponad 7 pkt
gdy masa stercza przekracza 20g
gdy Qmax poniżej 15ml/s
Zgodnie z tymi kryteriami problem dotyczy około 15% mężczyzn w wieku 50 lat oraz 40% w wieku 70 lat.
Czy łagodny rozrost prowadzi do raka?
Rozrost prostaty jest łagodną chorobą i nie ma dowodów, że prowadzi do częstszego wystąpienia raka prostaty. Niektórzy badacze sugerują, że rak częściej występuje u mężczyzn z łagodnym rozrostem stercza.

Jak odróżniamy łagodny rozrost stercza od raka prostaty?

Najprościej wykonując oznaczenie poziomu PSA oraz wykonując badanie palcem przez odbytnicę. W przypadku nieprawidłowości w przynajmniej jednym z tych badań konieczne jest wykonanie biopsji stercza pod kontrolą USG z sondą dorektalną.

Jakie są etapy rozwoju łrs?

Przeszkoda podpęcherzowa, czyli stopniowe zwężanie światła cewki moczowej powoduje szereg zdarzeń w funkcjonowaniu dolnych dróg moczowych. Oto one:

I. Początkowo dochodzi do przerostu mięśniówki pęcherza moczowego, podobną sytuację mamy, gdy chodzimy na siłownię i intensywnie ćwiczymy – powiększają się mięśnie. W tym okresie mięsień pęcherza jest silny i potrafi pokonać przeszkodę zwiększając ciśnienie moczu, jednak taka sytuacja skutkuje wystąpieniem silnych objawów podrażnieniowych tj. parć naglących, częstomoczu dziennego i nocnego. Z reguły w tym okresie pacjent trafia do lekarza.

II. Gdy przeszkoda nie jest usunięta (brak leczenia) stopniowo następuje osłabienie siły mięśniówki pęcherza moczowego i dochodzi do zalegania moczu w pęcherzu, zakażeń dróg moczowych. Może powstać kamica pęcherza moczowego. Paradoksalnie z powodu osłabienia mięśniówki pęcherza objawy podrażnieniowe w tym okresie stają się słabsze,
więc pacjent często uważa, że „ma się lepiej” i nie wymaga dalszego leczenia.

III. W ostatniej fazie choroby dochodzi do poszerzenia górnych dróg moczowych. Choroba z pęcherza przenosi się na moczowody i nerki powodując tam powstanie zastoju moczu, czyli wodonercza. Prawidłowy spływ moczu zostaje zatrzymany i dochodzi do niewydolności nerek.

Także widzisz, że choroba w samej nazwie ma słowo „łagodny”, ale brak leczenia zmienia proces w autentyczne zagrożenie dla Twojego życia.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-105353483-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

Profilaktyka raka prostaty

Profilaktyka raka prostaty

Prostata

Czy chemoprewencja to chemiczne zapobieganie?

Nie do końca, choć jesteś blisko. Chemoprewencja to stosowanie związków chemicznych w celu zahamowania, odwrócenia lub opóźnienia procesu rozwoju raka. Pierwszy człon „chemo” wkazuje na związki chemincze, drugi natomiast oznacza po prostu zapobieganie.

Chociaż termin ten został użyty w zeszłym stuleciu odnośnie zastosowania witaminy A w celu prewencji nowotworów nabłonkowych, idea zapobiegania chorobom, a nie ich leczenia, jest znana w medycynie od wieków. W starożytnych Chinach płacono lekarzowi, gdy wszyscy domownicy byli zdrowi, gdy zaczynali chorować lekarza zwalniano. Ta historia w pełni pokazuje ideę prewencji – zapobiegania.

Jak często występuje rak prostaty?

W Polsce około 10% mężczyzn zachoruje na raka gruczołu krokowego, a 3% umrze z tego powodu. U ponad 50% mężczyzn po 70. roku życia stwierdza się raka gruczołu krokowego. Rocznie z tego powodu umiera około 4 000 mężczyzn. Ważne, że nowotwór może rozwijać się nawet 30 lat więc mężczyźni już około 40. roku życia muszą reguralnie badać gruczoł krokowy.

Jak dochodzi do powstania nowotworu?

Rak gruczołu krokowego należy do nowotworów wolnorozwijających się. Rozwój od pojedynczej zmutowanej komórki do jego postaci rozsianej – inwazji na inne narządy – trwa wiele lat. Etapy rozwoju raka gruczołu krokowego, czyli proces karcynogenezy (też nowotworzenie – tak określa się zmiany w organiźmie prowadzące do powstania nowotworu) zaczyna się:
1. inicjacją, w której wyniku dochodzi do niedwracalnego uszkodzenia DNA komórki (trwa nawet 30 lat).
2. W drugim etapie zwanym promocją trwającym od 5. do 10. lat dochodzi do niekontrolowanego rozmnażania się komórki, która jednocześnie staje się nieśmiertelna poprzez zahamowanie naturalnego procesu umierania komórki (apoptozy).
3. W ostatnim etapie dochodzi do inwazji na sąsiednie tkanki oraz powstają przerzuty odległe. Dzieje się to w okresie od roku do 5. lat).

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-105353483-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

Prostata – biopsja

Prostata – biopsja

Prostata

Po co mam robić biopsję. Nie należy ona do przyjemnych?

Rak gruczołu krokowego należy do najczęściej rozpoznawalnych nowotworów u mężczyzn, a choroba w początkowym stadium nie daje żadnych objawów. Dlatego rutynowo u mężczyzn po 40. roku życia wykonujemy oznaczanie poziomu PSA (więcej na końcu opracowania) oraz badanie przez odbytnicę – per rectum.

Biopsja ma na celu pobranie wycinków, a następnie poddanie ich badaniu histopatologicznemu. W ten sposób potwierdzamy lub wykluczamy istnienie procesu nowotworowego. Wycinki są pobierane przy pomocy USG oraz specjalnej głowicy doodbytniczej. 

Cały proces jest widoczny, a przez to kontrolowany na obrazie monitora. Dzięki biopsji uzyskujemy potwierdzenie procesu nowotworowego i mamy możliwość podjęcia odpowiednio wcześnie leczenia dając pacjentowi szansę na wyleczenie.

Mężczyźni pewnie przez brak czasu lub w związku ze złymi skojarzeniami z badaniem doodbytniczym starają się nie myśleć o problemie prostaty. Nowotwory są wyleczalne ale szanse daje tylko wczesne wykrycie procesu nowotworowego. Jeśli Pan, Pana syn lub kolega nie pójdziecie do dentysty na badanie kontrolne to resztki zepsutych zębów trzeba będzie usunąć. Wstawić nowe. Koszty są znaczne, a po drodze mnóstwo bólu i straconego czasu. Jeśli natomiast zlekceważy Pan badania stercza to stawką jest Pana życie oraz koszty finansowe, stracony czas i prawdziwa tragedia dla Pana rodziny oraz bliskich dlatego proszę nie patrzeć na kwestię badań czy ewentualnej biopsji od strony przyjemności.

Czyli powinienem mieć zrobioną biopsję?

Biopsję stercza wykonujemy u pacjentów z podejrzeniem raka prostaty na co wskazuje
podwyższony poziom PSA lub/i nieprawidłowości w morfologii stercza stwierdzone w badaniu per rectum. U Pana jest nieprawidłowy poziom PSA więc tak, musimy wykonać biopsję.

O czym mam poinformować przed wyznaczeniem terminu biopsji?

Przede wszystkim o przyjmowanych lekach szczególnie tych wpływających na krzepnięcie krwi, bo mogą być przyczyną niebezpiecznych dla życia krwawień. Także, o:
– problemach z krzepnięciem krwi,
– alergiach na leki oraz
– przebytych chorobach i zabiegach operacyjnych.

Czy biopsja boli?

Zabieg wykonywany jest w większości przypadków w znieczuleniu miejscowym przy pomocy specjalnego żelu. Obecnie standardem jest stosowanie znieczulenia pęczków naczyniowo-nerwowych biegnących w okolicy stercza. Postępowanie to w zasadzie eliminuje ból. U pacjentów z lękami i nasiloną reakcją bólową można wykonać biopsję w znieczuleniu dożylnym. Jest to jednak związane z wieloma problemami i w zasadzie nie ma uzasadnienia.

Jak należy się przygotować do biopsji stercza?

Lekarz powinien przepisać antybiotyk, który należy zacząć przyjmować na dzień przed wyznaczonym terminem biopsji, a następnie kontynuować przez kilka dni w celu zapobieganiu zakażeniu.
Jeżeli przyjmuje Pan leki wpływające na krzepnięcie krwi należy je odstawić lub zmienić na zastrzyki najpóźniej na 7 dni przed biopsją. W tym celu należy skontaktować się ze swoim lekarzem kardiologiem.
Na biopsję należy zgłosić się po lekkim śniadaniu. Ważne by odbytnica była opróżniona dlatego zaleca się opróżnienie przez użycie czopka glicerynowego rano przed badaniem.

Jaki jest przebieg biopsji?

Pacjent podczas biopsji ułożony jest na boku z kolanami podciągniętymi pod brodę. Urolog wprowadza żel znieczulający do odbytnicy a następnie głowicę zwaną transrektalną. Przed przystąpieniem do biopsji lekarz wykonuje USG stercza. Kolejnym etapem jest pobranie wycinków z gruczołu krokowego. U pacjentów z bardzo dużym prawdopodobieństwem choroby nowotworowej wykonywana jest tak zwana biopsja formalna, w trakcie której pobierane jest nawet do 12. wycinków stercza.

Jak biopsja jest odczuwana przez Pacjenta?

Pacjenci poddawani biopsji gruczołu krokowego zgłaszają uczucie parcia na stolec oraz wrażenie ucisku na gruczoł krokowy. Moment pobrania wycinka z gruczołu krokowego odczuwany jest jako delikatne ukłucie.
Po biopsji gruczołu krokowego pacjenci mówią również o niewielkim dyskomforcie odczuwalnym w odbytnicy lub okolicy krocza. U części pacjentów pojawia się krew w moczu jednak nie wymaga ona żadnej interwencji i ustępuje samoistnie. W przypadku utrzymywania się krwawienia lub masywnego krwiomoczu należy zgłosić się do urologa. Krwawienie z odbytnicy utrzymuje się przez ok. 2-3 dni po biopsji gruczołu krokowego, a obecność krwi w nasieniu może pojawić się przez okres ok. miesiąca po zabiegu.

Jakie są możliwe powikłania po biopsji stercza?

– zapalenie gruczołu krokowego. Przyjmowanie antybiotyku na dzień przed planowaną biopsją z reguły pozwala na uniknięcie tego powikłania,
– krwawienie z cewki moczowej,
– krwawienie z odbytnicy, niewielka ilość świeżej krwi lub skrzepów dopuszczalna jest przez 2-3 dni po biopsji gruczołu krokowego,
– obecność krwi w nasieniu oraz
– zatrzymanie moczu.

Słyszałem, że czasem trzeba powtórzyć biopsję…

Niestety biopsja stercza nie jest w 100% zabiegiem pewnym. Około połowa wykonanych biopsji daje wynik negatywny. Jest to spowodowane tym, że nie udało się trafić w komórki nowotworowe lub rzeczywiście nie ma choroby nowotworowej.
W sytuacjach, gdy nadal utrzymuje się podwyższony poziom PSA lub/i wynik histopatologiczny był niejednoznaczny może być konieczne wykonanie powtórnej biopsji stercza. Z reguły wykonuję się ją od 6. do 12. miesięcy po pierwszej.

Na co muszę zwrócić uwagę już po zabiegu?

Koniecznie proszę się zgłosić do mnie lub innego specjalisty, jeśli:
po biopsji pojawi się gorączka,
krwawienie z cewki moczowej lub odbytnicy trwa dłużej niż dwa dni,
nie możesz oddać moczu.

WIĘCEJ
Podałem, krótkie rozwinięcie mniej popularnych zwrotów.

Czynnik PSA – skrót od słów z języka angielskiego „Prostate Specific Antigen”, co oznacza „antygen swoisty dla prostaty”. Jest to substancja wytwarzana przez gruczoł stercza.
Badanie histopatologiczne – na różne sposoby są pobierane tkanki i później badane mikroskopowo. Może spotkałeś się z określeniem i specjalizacją lekarz histopatolog – to właśnie osoba, która bada materiał tkankowy i rozpoznaje choroby nowotworowe.
Głowica transrektalna – głowica do badań ginekologicznych. Używana m.in. w USG gruczołu krokowego. Wewnątrz znajduje się specjalna igła do pobierania materiału biopsyjnego.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-105353483-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

PSA

Prostata

Co to jest PSA?

Jest to angielski skrót od słów prostatic specific antigen, co tłumaczymy swoisty antygen sterczowy. Najkrócej mówiąc jest to enzym wydzielany w organizmie mężczyzny, tylko przez komórki wydzielnicze przewodów stercza, a odpowiedzialny za utrzymanie nasienia w stanie płynnym. Ważnym słowem występującym w nazwie jest swoisty – oznacza on, że antygen sterczowy jest swoisty dla stercza, a nie dla poszczególnych jednostek chorobowych.
Dlatego poziom PSA (w surowicy) obecnie stanowi podstawowe badanie laboratoryjne w diagnostyce chorób stercza.

Po co oznaczamy poziom PSA w surowicy?

Głównym celem oznaczania poziomu PSA w surowicy krwi jest wykrywanie wczesnych postaci raka stercza. W prawidłowej tkance stercza PSA jest wydzielany do światła przewodów gruczołowych, a następnie do nasienia, gdzie osiąga wysokie stężenie – od 0,5 do 5 000 000 ng/ml. Do krwiobiegu przechodzi tylko w minimalnych ilościach. Dlatego u mężczyzn ze zdrową prostatą jego stężenie w krwiobiegu jest niskie.

Dlaczego w raku stercza dochodzi do wzrostu poziomu PSA w surowicy?

Gdy w tkankach stercza rozwija się proces nowotworowy to dochodzi do łatwiejszego przechodzenia PSA do krwiobiegu. Skutek – wzrost poziomu PSA w surowicy krwi. Dzieje się tak ze względu na uszkodzenia naturalnej bariery komórkowej, a nie z powodu zwiększonej produkcji PSA przez komórki raka stercza.
Czy jest to badanie w 100% pewne?
Nie, jak sama nazwa wskazuje PSA jest specyficzne dla samego narządu, czyli gruczołu krokowego, a nie dla choroby jaką jest rak stercza. U około 20% mężczyzn z podwyższonym poziomem PSA nie stwierdza się raka stercza, z drugiej strony u około 30% z prawidłowym poziomem nowotwór ten występuje.
Jak często należy wykonywać oznaczenie poziomu PSA?
Według współczesnych standardów oznaczenie poziomu PSA powinni wykonywać raz do roku mężczyźni po 50. roku życia. W przypadku, gdy krewny pierwszego stopnia (ojciec, brat ) chorował na tę chorobę regularne oznaczenia należy rozpocząć od 40. roku życia.

Jaki jest prawidłowy poziom PSA w surowicy?

Za prawidłowy przyjmuje się poziom pomiędzy 0,0-4,0 ng/ml. Jednak na ten poziom mogą wpływać różne czynniki:
Androgeny, czyli hormony męskie. Przy ich braku np. w wyniku kastracji dochodzi do gwałtownego spadku poziomu PSA.
Wiek. Przyjmuje się, że u zdrowego mężczyzny poziom PSA wzrasta o około 0,04n g/ml rocznie. Jest to związane ze wzrostem objętości stercza – na każdy wzrost objętości stercza o 1 cm3 następuje wzrost PSA o około 4%.
Rasa. Wyższy poziom PSA jest opisywany u przedstawicieli rasy afroamerykańskiej.
Wytrysk. Oznaczenie poziomu PSA powinno odbywać się po około 48 godzinach bez ejakulacji ponieważ w jej trakcie dochodzi do wzrostu PSA.
Tak jak widzisz, poziom PSA zależny jest od wielu czynników, dlatego do praktyki klinicznej wprowadzono określania PSA w powiązaniu z tymi czynnikami. Możesz spotkać takie pojęcia jak:
PSAD-PSA dentsity – jest to powiązanie PSA z objętością stercza. Iloraz stężenia całkowitego PSA i objętości stercza w badaniu USG.
asPSA-age specific PSA – jest to PSA powiązane z wiekiem,
PSAv-PSA velocity – jest to powiązanie PSA z czasem. Oznaczenie tempa wzrostu PSA w określonym czasie.

Kiedy dochodzi do podwyższonego poziomu PSA?

Głównymi chorobami, w przebiegu których dochodzi do wzrostu poziomu PSA to:
Rak stercza w wyniku zwiększonego przechodzenia PSA do krwiobiegu.
Łagodny rozrost stercza (BPH lub skrót polski łrs) związany ze zwiększoną objętością stercza, a przez to produkcją PSA.
Zapalenie stercza, gdzie w wyniku uszkodzenia bariery komórkowej podobnie jak w raku dochodzi do zwiększonego przechodzenia PSA do krwiobiegu.

Kiedy jeszcze może dojść do przejściowego wzrostu PSA?

Wszystkie sytuacje, które powodują mechaniczny uraz tkanek gruczołu krokowego powodują przejściowe zwiększone wydzielanie PSA do krwiobiegu. Są to cystoskopia, cewnikowanie, masaż stercza, wszystkie zabiegi na sterczu, TRUS, czy biopsja stercza.

Kiedy może dojść do obniżenia poziomu PSA w surowicy?

Usunięcie całego stercza, tzw. leczenie radykalne raka stercza (prostatektomia). Poziom PSA po zabiegu powinien wynosić 0,0 ng/ml.
Radioterapia podobnie jak operacja polega na zniszczeniu tkanek stercza dlatego poziom PSA również obniża się.
Leczenie hormonalne w przebiegu raka stercza również powoduje obniżenie poziomu PSA
Do obniżenia poziomu PSA dochodzi też w trakcie leczenia gruczolaka stercza popularnymi lekami z grupy finasterydu, czyli inhibitorów 5 alfa reduktazy. Wpływają one na stężenie androgenów w tkance stercza. Po 5-6 miesiącach stosowania kuracji spadek PSA wynosi około 50% wartości „wyjściowej”.

Na koniec pragnę podkreślić, że PSA nie jest badaniem w 100% pewnym. Pewne jest, że poziom PSA pomiędzy 0,0 – 4,0 ng/ml powinien występować u 100% zdrowych mężczyzn w wieku poniżej 40. lat i u 97% zdrowych mężczyzn po czterdziestce, natomiast poziom pomiędzy 4,0-10,0 ng/ml stwierdza się u 3% zdrowych mężczyzn powyżej 40. roku życia.
Dlatego warto zapamiętać, że nie wszyscy mężczyźni z podwyższonym poziomem PSA na pewno mają raka stercza, a z drugiej strony nie wszyscy z prawidłowym poziomem PSA tego raka nie mają.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-105353483-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

Zapalenie gruczołu krokowego (prostaty)

Prostata

Doktorze to w końcu stercz, stercze czy prostata?

Stercz to inaczej gruczoł krokowy (po łacinie prostata). Tą ostatnią nazwę w języku potocznym słyszy się najczęściej. Jest to gruczoł o budowie mięśniowo-gruczołowej i wchodzi w skład męskiego układu rozrodczego podobnie jak członek i jądra. Ma kształt kasztana i otacza cewkę moczową u podstawy pęcherza.
Jak to gruczoł produkuje wydzielinę, która stanowi około 10-15% składu nasienia. Zawiera między innymi substancje odżywcze (pokarm) dla plemników, który jest istotny ze względu na „osiągi plemników”. Te mają do przebycia spory dystans i płyną z olbrzymią prędkością 5 metrów na sekundę – plemnik to jest gość! Anatomicznie stercz dzielimy na płaty: prawy i lewy.
Gruczoł krokowy jest otoczony torebką z mięśni gładkich, która kurczy się podczas wytrysku nasienia. Tak więc stercz ma ważną funkcję w rozmnażaniu.

Jak zaczyna się zapalenie prostaty i czy mnie dotyczy?

Może myślałeś, że prostata to problem Twojego dziadka, który wstaje w nocy i stęka przy sikaniu. Niestety to choroba, która dotyczy także młodych mężczyzn. W poprzednich wiekach głównymi przyczynami tego schorzenia była wielogodzinna jazda konna oraz bardzo rozpowszechnione zakażenie rzeżączką. Obecnie zamieniliśmy konie na samochody, dlatego schorzenie to dotyczy właśnie młodych ludzi dużo podróżujących samochodem, zawodowych kierowców, osób spędzający czas przed komputerem, zapaleńców rowerów używających nieprawidłowych siodełek. Po prostu Twoja prostata nie lubi stałego ucisku.
Nic nie zmieniło się od kilkuset lat, natura stworzyła nas bardziej do chodzenia, a nie siedzenia na krześle i przemieszczania się w podobnej pozycji pojazdami.

Najczęściej bakterie wnikają do gruczołu krokowego i wywołują stan zapalny, gdy zapalenie trwa ponad 3 miesiące mówimy o przewlekłym zapaleniu stercza. Zapalenie to najczęstsza przyczyna wizyt młodych mężczyzn w gabinecie urologicznym. Szacuje się, że przewlekłe zapalenie dotyczy ok. 8-10% populacji męskiej, a około 50% mężczyzn może doświadczyć epizodu zapalenia stercza w swoim życiu.
Jest to niezwykle trudny i złożony problem terapeutyczny zarówno dla lekarza jak i pacjenta. Ze względu na trudności w leczeniu, powikłania jakie daje może powodować frustrację u lekarzy i poważne zaburzenia emocjonalne u Pacjentów.

Jakie są objawy zapalenia prostaty?

Problem polega na tym, że choroba ta nie przebiega w jeden sposób tzn. tak jak angina ropna: boli mnie gardło, jest gorączka, są czopy ropne i wszystko jasne.
W przypadku zapalenia gruczołu krokowego możemy mówić o kilku grupach objawów, które w różny sposób występują u poszczególnych pacjentów. Wyróżnia się kilka postaci tej choroby, a dodatkowo dolegliwości mają tendencję do nawracania.

Podstawowy objaw to ból lub dyskomfort w różnych miejscach: na kroczu (zwłaszcza po długim siedzeniu), w jądrach (często promieniujący do krzyża lub pachwin), nad spojeniem łonowym lub w cewce. Po prostu boli albo czujesz, że „coś jest nie tak” w tych okolicach. Kolejno możesz mieć objawy ze strony dolnych dróg moczowych takie same jak Twój dziadek tj. częstomocz, parcia naglące, konieczność oddawania moczu w nocy. Mówiąc krótko ciągle myślisz o toalecie, a do tego mocz może lecieć „słabiutkim” strumieniem. Najgorzej jest, gdy po piwie, lub dwóch, koledzy się bawią, a Ty musisz ciągle biegać do toalety. Możesz mieć dolegliwości związane z wytryskiem takie jak bolesny wytrysk, obecność krwi w nasieniu, zmiany zabarwienia nasienia. Na obraz choroby mogą nakładać się zaburzenia erekcji z osłabieniem potencji i często towarzyszącymi zaburzeniami nastroju pod postacią depresji, nieprawidłowego snu, nerwowości.

Przeczytałem o teście 4-szklanek, czy jest rzeczywiście tak ważny?

Zapalenie gruczołu krokowego przebiega pod różnymi postaciami i stwarza trudności w rozpoznaniu. Zwykłe badanie moczu z posiewem w większości przypadków jest bez znaczenia i wychodzi negatywnie. Zapalenie jest zlokalizowane w gruczole krokowym dlatego musimy uzyskać jego wydzielinę. Naturalną wydzieliną jest nasienie, inną metodą jest uzyskanie wydzieliny przez masaż stercza. Test 4-szklanek Meares-Stameya umożliwia dokładne określenie postaci zapalenia.

Jak się go wykonuje?

Test polega na wykonaniu badania ogólnego i posiewu moczu z czterech jego porcji:
1) początkowej, porcja ta reprezentuje florę cewki,
2) ze środkowego strumienia moczu, porcja ta reprezentuje florę pęcherza moczowego,
Następnie wykonuje się masaż stercza i bada kolejno
3) wydzielinę stercza po masażu stercza, porcja ta reprezentuje florę stercza,
4) moczu pobranego z początkowego strumienia moczu po masażu stercza, porcja ta reprezentuje florę stercza.

Skoro ten test jest taki ważny to dlaczego nie jest wykonywany rutynowo?

Test 4-szklanek wykonuje się rzadko z powodu trudności technicznych. Przede wszystkim dlatego, że powinien być wykonany przy porannym oddawaniu moczu oraz fakt, że konieczne jest posiadanie zaplecza pod postacią laboratorium mikrobiologicznego.

Czy są jakieś inne testy?

Są trzy sposoby inne niż test 4-szklanek. Do badania musi być pobrana wydzielina stercza uzyskana w wyniku masażu lub pobrana z nasienia.
1. Test 2 szklanek-jest to badanie moczu przed i po masażu stercza. Badanie to jest też pomijane ze względu na trudności w bezpośredniej ocenie mikroskopowej.
2. Badanie bakteriologiczne nasienia.
3. Badanie bakteriologiczne wydzieliny uzyskanej w wyniku masażu stercza.
Test 2 szklanek daje w 90% takie same wyniki jak test 4 szklanek jest więc szczególnie wart polecenia. Badanie bakteriologiczne nasienia jak i wydzieliny ze stercza mają zwolenników, jak też przeciwników. Na pewno uzyskiwane wyniki zależą od sposobu wykonania badania.

Co może „wyjść” na teście 4-szklanek?

Umożliwia dokonanie podziału Zapaleń gruczołu krokowego. Są cztery rodzaje:

1. Ostre bakteryjne zapalenie stercza
2. Przewlekłe bakteryjne zapalenie stercza
3. Przewlekły zespół bólowy narządów miednicy dzielący się na:
zapalny – z obecnością leukocytów w wydzielinie po masażu stercza lub nasieniu
niezapalny – bez leukocytów w wydzielinie po masażu stercza lub nasieniu
4. Bezobjawowe zapalenie stercza – obecność leukocytów w wydzielinie lub nasieniu przy braku objawów klinicznych.

Omówię je bardzo krótko. Dlaczego chciałbym byś przeczytał te kilkanaście linijek? Bo jest to ważne dla zrozumienia naszych rozmów i procesu leczenia. Wybacz, jeśli czasem zapomnę się i będę używał zbyt dużej ilość zwrotów medycznych. No więc

I Ostre bakteryjne zapalenie stercza.
W tej postaci mamy bakterie, które wywołują zakażenie.

Jak bakterie dostają się do gruczołu?

Przez cewkę moczową drogą wstępującą, przez naczynia krwionośne, chłonne lub przez ścianę jelita grubego. Najczęściej bakterie wnikają drogą wstępującego zakażenia z cewki moczowej. Często pacjenci mówią, że przed wystąpieniem ostrych objawów odbyli stosunek analny, zimną kąpiel lub praktykowali stosunki bez wytrysków.

Jakie bakterie powodują ostre bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego?

Ostre zapalenie gruczołu krokowego w 60-80% jest wywoływane przez bakterie gram-ujemne, głównie Escherichię coli – bakteria ta bytuje w przewodzie pokarmowym człowieka. Inne szczepy to bakterie z grupy Klebsiella, Serratia, Enterobacter. Ziarniniaki Enterococcus są wykrywane w około 10% posiewów.
Jakie są objawy ostrego bakteryjnego zapalenia stercza? Jest to ostra choroba zapalna, która przebiega z bólem w okolicy krocza, zaburzeniami w oddawaniu moczu, gorączką często z dreszczami. Rozpoznanie dla lekarza mającego podstawową wiedzę o tym schorzeniu z reguły nie nastręcza trudności. Wyniki badań laboratoryjnych posiewów z reguły potwierdzają diagnozę.

Czym grozi brak leczenia ostrego bakteryjnego zapalenia prostaty?

Może dojść do powstania ropnia stercza. Wtedy utrzymuje się wysoka gorączka i ból. Gdy ropień przebija się i opróżnia do cewki i odbytnicy następuje poprawa, a z cewki lub odbytnicy płynie ropa. W większości przypadków zapalenie ostre przechodzi w przewlekłe. W tej postaci nie należy wykonywać masażu stercza.

II Przewlekłe bakteryjne zapalenie stercza.
W teście 4-szklanek, w próbkach 3 i 4 jest co najmniej 10 razy więcej bakterii niż w próbkach 1 i 2. W tej postaci czynnikiem sprawczym są nadal te same bakterie. W badaniach stwierdzamy obecność bakterii i objawów. Objawy nie są ostre tylko przewlekłe (mniej nasilone).
Postać ta może być następstwem (może słyszałeś słowo „zejściem”) ostrego zapalenia, jednak większość Pacjentów nie pamięta dokładnego początku dolegliwości. Może kiedyś coś mnie piekło ale nie zwracałem na to uwagi – słyszę. Zapalenie przewlekłe, jak sama nazwa wskazuje, niestety trwa długo. Często towarzyszy mężczyźnie przez całe życie i jest powodem frustracji „zabić nie zabije ale co to za życie”. Polega na występowaniu zaostrzeń i remisji. Zaostrzenia najczęściej występują w okresie jesienno-zimowym, po spożyciu alkoholu, po spożyciu potraw ostrych, w wyniku nieregularnej aktywności płciowej. Okresy abstynencji przerywane dużą krótkotrwałą aktywnością, zmian temperatury, siedzącego trybu życia, jazdy na rowerze.
Objawy nie występują ostro, ale czujesz dyskomfort i zaburzenia w oddawaniu moczu. Objawy zwyczajnie utrudniają życie, często powodują brak sił do życia i pracy, wpływają na życie seksualne.

III Zespół przewlekłego bólu miednicy.
Zapalny lub niezapalny. W tej postaci zapalenia oprócz wyróżnika jakim jest długotrwałość przebiegu nie można stwierdzić czynnika bakteryjnego. Nadal występują objawy, o których mówiliśmy, ale nie ma nigdzie bakterii.

Jeśli nie ma bakterii jak może dojść do zapalenia?

Brane są pod uwagę inne mikroorganizmy, takie jak Chlamydia lub Ureaplazma – to organizmy mniejsze od bakterii, a większe od wirusów, coś pośredniego. Obecność tych mikroorganizmów potwierdzamy pośrednio oznaczając ilość ich przeciwciał w surowicy krwi. Test świadczący o obecności Chlamydii, u 20% chorych z tą postacią zapalenia jest dodatni. Problem w identyfikacji patogenu może leżeć w odizolowaniu bakterii, ponieważ często kanaliki są zamknięte w wyniku zwapnienia. Kolejną przyczyną trudności mogą być przewlekłe stany zapalne w narządzie rodnym partnerek płciowych, dlatego zalecane jest by przebadać partnerkę. Obserwujemy też tzw. zapalenie chemiczne – jeżeli podczas oddawania moczu mocno się napinasz, to mocz może przechodzić do Twojej prostaty drażniąc ją chemicznie. Wynikiem tego podrażnienia jest zapalenie, albo zapalenie już „żyje własnym życiem” i w prostacie zachodzą procesy auto immunologiczne, czyli Twój organizm zaczyna niszczyć swoje tkanki i komórki.

Rozumiesz teraz, dlaczego ciężko jest wyleczyć stan, który do końca nie jest określony.

IIIa W przewlekłym niebakteryjnym zapaleniu stercza w próbce 3. i 4. testu 4-szklanek stwierdza się leukocyturię (>5-10 leukocytów w polu widzenia), a mówiąc prościej leukocyty, czyli krwinki białe zjadają bakterie, a ich obecność świadczy o obecności zapalenia. Mamy więc objawy (obecność krwinek białych), które świadczą o zapaleniu, a nie mamy bakterii. Jest zapalenie bez czynnika sprawczego.
IIIb Typ drugi zespołu przewlekłego bólu miednicy zwany też prostatodynią to postać jeszcze ciekawsza. Są objawy więc jest choroba, a w badaniach nie ma nic świadczącego o chorobie – żadnych krwinek białych, żadnych bakterii. W badaniu przez odbytnicę stercz jest prawidłowy. A pacjent mówi, że ma dość życia. Na tę postać zapalenia stercza zapadają najczęściej mężczyźni w średnim wieku często mają zaburzenia emocjonalne.

Generalnie typ III zapalenia to źródło nieustających frustracji dla pacjentów i lekarzy. To w tej postaci brak zgody wszystkich specjalistów co do tego, jak postępować. Niektórzy sądzą, że głównie w postaci IIIb zaburzenia są wywołane przez zmiany włókien nerwowych, które generują ból.

IV Bezobjawowe zapalenie stercza.
Ten typ zapalenia rozpoznajemy, gdy pacjent nie zgłasza żadnych dolegliwości i czuje się w pełni zdrowo. Często zgłaszają się do lekarza mężczyźni z powodu niepłodności małżeńskiej i po wykonaniu badania nasienia stwierdza się cechy zapalenia. W badaniu przez odbytnicę stercz również wykazuje cechy zapalenia.

Rzeczywiście mechanizm nie jest prosty. Jak więc rozpoznać zapalenie prostaty?

Wywiad! Są objawy jest choroba, ale również:
Diagnostyka mikrobiologiczna. Klasyczny 4-szklankowy test Meares-Stamey jest wykonywany niesłychanie rzadko. W praktyce stosuje się test 2-szklanek (mocz sprzed i po masażu stercza). Ze względu na trudności w bezpośredniej ocenie mikroskopowej preparatu w warunkach porady ambulatoryjnej bardzo często niestety i to badanie jest pomijane.
Badanie bakteriologiczne nasienia wielu lekarzy opiera się na tym badaniu. Umożliwia ono potwierdzenia zapalenia przez obecność krwinek białych oraz stwierdzenia obecności bakterii w posiewie.
Urofluometria to badanie tempa przepływu moczu – umożliwia wykrycie nieprawidłowości w oddawaniu moczu.
Ocena zalegającego po mikcji moczu.
Badanie Poziomu PSA, czyli antygenu sterczowego. Nikt nie udowodnił wpływu zapalenia stercza na występowanie później raka gruczołu krokowego.
TRUS (usg sondą dorektalną) wnosi niewiele, poza stwierdzeniem zwapnień, poszerzeniem naczyń żylnych wokół stercza i pogrubieniem ściany pęcherzyków nasiennych. Może być przydatny w przypadku diagnostyki ropnia lub stwierdzenia torbieli.
Biopsja stercza w celu pobrania materiału do badania mikrobiologicznego nie jest zalecana.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-105353483-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

Zapalenie prostaty – leczenie

Prostata

Czy antybiotyki to konieczność?

Z reguły stanowią podstawowy przepisywany lek przy rozpoznaniu zapalenia stercza. Oczywiście antybiotyki powinny być zastosowane wszędzie tam gdzie czynnikiem sprawczym są bakterie. Dlatego przepisanie ich w postaciach zapalenia, gdzie bakterie nie są do końca uznane za przyczynę nie jest do końca uzasadnione.
Podstawowym zagadnieniem przy wyborze antybiotyku jest jego zdolność do penetracji tkanek stercza. Niestety większość powszechnie stosowanych antybiotyków nie osiąga w tkankach stercza (oraz jego wydzielinie) stężenia odpowiedniego do działania, dlatego nie powinny być stosowane.

Więc jakie antybiotyki powinny być stosowane?

Powinno być brane pod uwagę ich przenikanie do tkanki stercza.
Podstawową grupą antybiotyków podawanych w leczeniu zapalenia stercza są chinolony, najważniejsze to:
ofloksacyna, która dodatkowo działa przeciwko chlamydiom, a przede wszystkim ciprofloksacyna i lewofloksacyna mające szerokie spektrum działania. Z reguły stanowią podstawowy antybiotyk w leczeniu zapalenia stercza.
Doksycyklina jest antybiotykiem z innej grupy i działa przeciwko chlamydiom i mykoplaźmie.
Można stosować Kotrimoksazol wchodzący w skład takich preparatów jak Bactrim i Biseptol – jednak dla uzyskania odpowiedniego efektu powinien być podawany długo, czyli przez okres nawet 3 miesięcy.

Jak długo należy przyjmować antybiotyk?

Ponieważ antybiotyk trudno przenika do tkanek stercza, w celu uzyskania odpowiedniego jego stężenia musimy podawać go długo, przynajmniej przez 4 tygodnie.

Czy do podawania antybiotyku zawsze musi być wynik posiewu?

Najlepiej jeśli opieramy się na wyniku posiewu, ale – zawsze jest jakieś „ale”, – gdy Pacjent zgłasza się w stanie ostrym, czyli z gorączką i bólami z reguły nie czeka się na posiew tylko od razu przepisuje antybiotyk. Czasami pomimo ujemnego wyniku posiewu lekarz przepisuje antybiotyk – jeżeli objawy oraz badanie stercza przez odbytnicę wskazują na aktywny proces zapalny. Oczywiście nie mówimy o posiewie moczu, lecz o posiewie wydzieliny stercza tj. posiewie nasienia lub posiewie wydzieliny uzyskanej w wyniku masażu stercza. Zwykły posiew moczu w większości przypadków jest bezwartościowy.

Czyli pomimo obecności bakterii posiew nie zawsze jest dodatni?

Tak. Może to być spowodowane obecnością substancji o działaniu przeciwbakteryjnym w wydzielinie stercza lub brakiem prawidłowego opróżniania się gruczołu krokowego. W tym drugim przypadku organizm po prostu broni się przed zakażeniem izolując je, dlatego kanaliki wyprowadzające mogą zarastać.
Czasami wina może leżeć po stronie pracowników laboratorium, którzy wykonują badanie nie biorąc pod uwagę wszystkich bakterii. Dlatego pamiętaj, by wybrać sprawdzone laboratorium.
Wskazaniem do stosowania antybiotyku jest ostre bakteryjne zapalenie stercza, czyli kategoria I NIH oraz kategoria II NIH, czyli przewlekłe bakteryjne zapalenie stercza. Pozostaje pytanie, czy należy podawać antybiotyki w kategorii III szczególnie IIIb. Jeśli jeszcze nie czytałeś zobacz artykuł o rodzajach zapaleń. Tak naprawdę zależy to od poglądów i doświadczenia lekarza.

Jakie inne leki oprócz antybiotyków mogę mieć przepisane?

Leki przeciwzapalne, szczególnie pod postacią czopków doodbytniczych. Pomagają w leczeniu stanów ostrych oraz w łagodzeniu dolegliwości bólowych, dodatkowo nie dają powikłań ze strony układu pokarmowego. Leki roślinne stosowane głównie w leczeniu łagodnego rozrostu stercza. Wyciąg z palmy karłowatej oraz wyciąg z pyłku kwiatowego wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe oraz zmniejszające napięcie mięśni gładkich. Mogą przynieść ulgę w dolegliwościach bólowych i podrażnieniu. Stosowanie czopków propolisowych (kit pszczeli) może także dać dobre efekty. Leki roślinne szczególnie cenione są jako środki wspomagające działanie antybiotyku. Jedną z teorii powstawania dolegliwości w części przypadków przewlekłego zapalenia stercza jest zwiększone napięcie mięśni szkieletowych miednicy, dlatego podjęto próby stosowania leków zwiotczających mięśnie gładkie i szkieletowe. Jednak leki te ze względu na działania uboczne nie są zalecane.

Duża część mężczyzn z przewlekłym zapaleniem stercza ma osłabiony przepływ cewkowy, prawdopodobnie spowodowany zwiększonym napięciem mięśni szyi pęcherza moczowego, dlatego stosuje się alfa blokery. Alfa-adrenolityki u wielu pacjentów zmniejszają nasilenie dolegliwości. Leki te mogą powodować zahamowanie odpływu cewkowo-sterczowego, który jest podawany jako czynnik sprawczy niektórych postaci przewlekłego zapalenia.

Jest jeszcze Finasteryd – lek blokujący 5α-reduktazę, enzym odpowiedzialny za przemianę mało aktywnego biologicznie testosteronu do bardziej aktywnej formy dihydrotestosteronu (DHT). Finasteryd obniża ilość dihydrotestosteronu w komórkach stercza o ponad połowę. Skutkuje to obumieraniem tych komórek i zmniejszeniem wielkości gruczołu. Lek jest powszechnie stosowany w łagodnym rozroście stercza i u niektórych pacjentów z przewlekłym zapaleniem stercza daje dobre efekty.

A co prócz leków?

Jest kilka metod. Zacznę od masażu stercza. Ten sposób leczenia zapaleń sięga ery przed antybiotykowej. Polega na wykonywaniu masażu przez odbytnicę raz/ dwa razy w tygodniu przez okres przynajmniej 6 tygodni. Masaż szczególnie połączony z antybiotykoterapią daje dobre wyniki.

Jak wykonać masaż prostaty i co on daje?

Masaż korzystnie wpływa na stercz poprzez drenaż gruczołów stercza – dochodzi do wydalenia zalegającej wydzieliny i polepszenia jego ukrwienia. Wykonywanie samodzielnie masażu może być trudne techniczne, dlatego proponuję Ci lekką modyfikację. Spróbuj rytmicznie uciskać palcami punkt pomiędzy odbytem, a podstawą członka. Punkt ten odpowiada rzutowi stercza. Masaż tego typu można wykonywać przed snem uciskając punkt np. 100 razy.

Są jeszcze inne metody?

Jak już wspomniałem, kilka. Ćwiczenia mięśnia łonowo-guzicznego podobnie jak masaż stercza wpływają na łagodzenie dolegliwości poprzez wpływ na ukrwienie i opróżnianie stercza. Można je wykonywać w każdych warunkach i w każdej pozycji np. w siedząc przed komputerem, czy w samochodzie. Ćwiczenia polegają na wykonywaniu skurczów mięśni dna miednicy, które normalnie umożliwiają zatrzymanie moczu. By przekonać się, jak to działa, zacznij od kilkakrotnego zatrzymania moczu podczas jego oddawania. Gdy zorientujesz się „jak to jest” codziennie wykonuj po 50 skurczów, kolejno rozluźniając, następnie kurcząc mięśnie przez 2-3 sekundy. Ćwiczenie przynosi dobre rezultaty, pod warunkiem, że jest wykonywane regularnie.

Pacjenci z przewlekłym zapaleniem stercza powinni zmienić swój styl życia.
Należy unikać mocnych alkoholi oraz ostrych przypraw. Życie seksualne powinno być regularne i należy unikać wstrzymywania wytrysków. Aktywność fizyczna jest wskazana, z wyjątkiem jazdy na rowerze. Szczególnie zaleca się unikanie stresu, często przewlekłe zapalenie stercza jest wiązane z pewnym typem osobowości.

Psychoterapia – ta forma terapii ma podstawowe znaczenie dla osób z depresją i ciężką postacią lęku. Wielu pacjentów odczuwa strach przed nierozpoznanym nowotworem lub przed nieznaną chorobą przenoszoną drogą płciową. Jeżeli dołączają się problemy z erekcją pacjenci mają poczucie poważnych problemów zdrowotnych i często pomniejszonej samooceny i wartości. Mimo, że większość pacjentów nie akceptuje propozycji leczenia przy pomocy psychoterapii samodzielne poradzenie sobie ze spiralą problemów może być niezwykle trudne, czasami niemożliwe.

Leczenie zarówno ciepłem, jak i zimnem, czyli termoterapia – jest stosowana przez ludzi od tysięcy lat. Można łagodzić bóle różnego pochodzenia, zmniejszać obrzęki, oraz leczyć łagodne stany zapalne. Leczenie wykonuje się przy pomocy komputerowo sterowanych urządzeń.

Co przynosi najlepszej efekty?

Decyzję o rodzaju leczenia podejmuje lekarz na podstawie badania, swojej wiedzy i doświadczenia. Leczenie postaci przewlekłych jest zadaniem trudnym. Ze względu na nawracający charakter, sfrustrowani pacjenci często znają wszystkich urologów w danym regionie bezskutecznie szukając pomocy. Zrozumienie różnych mechanizmów powstawania tego schorzenia oraz trudności związanych z leczeniem może pomóc pacjentowi w terapii. Najlepsze wyniki daje leczenie skojarzone np.: leczenie antybiotykami, lekami roślinnymi wraz z regularnym wykonywaniem ćwiczeń i zmianą, o ile to możliwe, sposobu życia.

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-105353483-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

BPH i uroflowmetria

Prostata

Co to jest uroflowmetria?

To badanie przepływu cewkowego przez cewkę moczową. Pacjent oddaje mocz do specjalnego pojemnika, który podłączony jest do uroflowmetru. Urządzenie analizuje objętość oddanego moczu w jednostce czasu. W większości gabinetów uroflowmetria wykonywana jest w toalecie, a uroflowmetr jest „podłączony“ do urządzenia przypominającego muszlę. Badanie trwa tyle ile czasu potrzebuje pacjent na oddanie moczu. Uroflowmetria jest badaniem nieinwazyjnym, czyli całkowicie bezbolesnym i bezpiecznym dla Pacjenta.
W trakcie badania oceniamy szybkość przepływu moczu przez cewkę i służą do tego takie parametry jak: przepływ maksymalny Qmax oraz przepływ średni Qśr, objętość oddawanego moczu. Zobacz rysunek poniżej.

Jakie są wskazania do wykonania uroflowmetrii?

Wskazaniem do wykonania uroflowmetrii są zaburzenia oddawania moczu, a w szczególności kwalifikacja do zabiegu operacyjnego. Badanie umożliwia w obiektywny sposób, graficzne przedstawienie stopnia nasilenia przeszkody podpęcherzowej.

Jak należy przygotować się do badania uroflowmetrycznego?

Podstawowym warunkiem do prawidłowego wykonania uroflowmetrii jest dobrze wypełniony pęcherz moczowy. Powinien zawierać przynajmniej 150ml. Moczu jednak nie powinien być przepełniony. Mikcja powinna być jak najbardziej naturalna tzn. przypominać zwykłe (codzienne) oddawanie moczu. Nie należy więc bić rekordów i specjalnie się starać napinając brzuch.

Jak wygląda prawidłowy wynik uroflowmetrii u mężczyzny?

Prawidłową krzywą uroflowmetrii przedstawiono poniżej (kolor zielony – docelowo będzie zielony). Natomiast przy występowaniu przeszkody podpęcherzowej krzywa jest wydłużona, a parametry takie jak przepływ maksymalny Qmax oraz średni Qśr obniżone (kolor czerwony).

 

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-105353483-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>

BPH i badanie IPSS

Prostata

Doktorze kolejny skrót…

Niestety większość określeń pochodzi z języka angielskiego. IPSS to międzynarodowa skala punktowa objawów towarzyszących chorobom gruczołu krokowego. Kwestionariusz służy do oceny objawów nasilenia łagodnego rozrostu prostaty.

Zachęcam do jego wykonania – kliknij by przejść do IPSS

<script>
(function(i,s,o,g,r,a,m){i[‚GoogleAnalyticsObject’]=r;i[r]=i[r]||function(){
(i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o),
m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m)
})(window,document,’script’,’https://www.google-analytics.com/analytics.js’,’ga’);

ga(‚create’, ‚UA-105353483-1’, ‚auto’);
ga(‚send’, ‚pageview’);

</script>